شعله به آتش نشسته است

و باد

خاکستری را به راه می برد

که هنوز باروت است

که هنوز نم دارد

راه گاه هایی است که چاه های عمیقی دارد

مثل بابا

که در دست های عائله مندیش

آب بماند

آه هم ندارد

و سودای ناله را دست هایی می شناسد

که تکیه گاه شقیقه هاست

وقتی از درون می گویم

بوی نفت می گیرم

از تمام چاه هایی که خودم حفر کرده ام

میراث ملی می شوم

و حق مسلم ام را

به کبریت می کشم

زهرا فدوی